Waar hangen wij uit

Maandagmorgen 28 november vertrokken we naar de Westkust, die hier ook wel de Wetcoast wordt genoemd. Dit hadden we al gezien toen we door Milford Sound voeren en bijna verzopen door alle regen. Vandaag hadden we wat meer geluk en de gebieden waar we door reden waren weer prachtig fotomateriaal! Brede dalen uitgesleten door een rivier, die er nog stroomde; watervallen en veel bergen. Ons Toyotaatje vond het allemaal wat minder en bij het remmen op de motor kwam een verdachte stank vrij. We dachten eerst nog dat het een oude bus was, die voor ons reed, maar toen we die hadden ingehaald was de lucht er nog. Nouja, de motor werd niet heet (we hebben maar 3 metertjes op het dashboard en een tourenteller zit daar niet bij), dus wij denken dat het er bij hoort.
We kwamen bij de kust aan, erg mooi en ruig. Het was geen zwemweer, dus na wat foto's te hebben geschoten zijn we weer snel doorgereden naar Franz Josef.

De volgende morgen moesten we ons melden bij Franz Josef Glacier Guides, want we gingen de Franz Josef gletsjer (ja echt, niet een andere ;) ) beklimmen! We kregen wandelschoenen en cramp-ons/spikes, een regenjas en een muts (van wol, de vrouwelijke gids was erg stoer en zeker niet mutsig).
Na eerst een stuk door de vallei gelopen te hebben, kwamen we bij de voet van de gletsjer en moesten we onze spikes onderbinden. Daarna klommen we via een uitgebikte ijstrap stijl omhoog en de voet van de gletsjer op. De spikes waren erg handig! Je kon zo'n beetje recht de berg op lopen. Gelukkig hoefde dat niet en waren er meerdere trappen uitgebikt. We namen niet alleen trappen, maar konden ook stukken op vlak ijs lopen (goede fotomomenten)! Vervolgens kwam er dan weer een spleet en sprongen we erover of gingen we er doorheen. Sommige waren zo smal dat je er "als een Egyptenaar" doorheen moest; ene voet voor de andere en schuiven maar. Ook gingen we nog door een tunneltje van prachtig blauw ijs. Echt erg fantastisch (koud) allemaal! Onze stoere gids bikte voor ons nog wat trappetjes en hing touwen op zodat we na 5 uur op het hoogste punt van onze klim waren aangekomen. Het uitzicht was prachtig en de moeite waard! Teruggekomen hoefde Erica niet eens meer haar blaren te prikken, want die waren veranderd in gletsjergaten... Maar ook die waren het waard geweest en we gingen in de sauna van het hotel om onze vermoeide spieren op te warmen.

De dag daarop (30 nov) zijn we via de Pancake rocks aan de westkust (deze dag erg nat) naar Abel Tasman National Park gereden. De pancake rocks lijken op een stapel pannenkoeken. Dat klopt ook wel aardig, alleen zijn ze niet netjes rond. De zee beukte er hard tegenaan en dat was mooi om te zien!
De volgende morgen regende het nog steeds, dus onze kayakplannen hadden we verruild voor de watertaxi met dakje. De watertaxi-schipper vaarde over zee van de ene baai naar de andere en liet ons alle goede plekjes zien, inclusief zeehonden en 1 kleine grijze pinguin! We werden uitgezet op een strand en de zon begon te schijnen! We zijn via een prachtig pad over bergen en met hangbruggen naar een ander strand gelopen. Daar kwam de watertaxi ons weer ophalen. We moesten wel wat verder lopen, want het was eb, wat betekende dat de zee 3,5 meter lager was. Het park is echt een prachtig en je kan er ook meerdere dagen rondtrekken: aanrader! In het hostel, de "Bakers lodge" aangekomen werd de kachel buiten opgestookt en kregen we heerlijke banaan-chocolade muffins, gebakken in de oude bakkerij-ovens.

De volgende morgen moest er even gewebcamt worden met Eveliens familie in Zwolle en die zeiden dat ze alleen maar Eveliens witte tanden konden zien. Nou...zo bruin zijn we nou ook weer niet hoor! Het is hier veel te koud om ons gezonde kleurtje bij te houden. We reden vervolgens naar Nelson, wat een leuke stop zou moeten zijn. De kerk was wel mooi, de winkels nog mooier. Dus maar weer wat souvenirs ingeslagen en doorgereden naar Picton. Vanuit hier zouden we de volgende dag de boot nemen naar Wellington; op het Noorder Eiland. Het hostel (Sequoia Lodge) in Picton was ons aangeraden door Erica's schoonfamilie. De gratis chocoladepudding met vanilleijs om 8 uur 's avonds en de hottub haalden ons helemaal over! De pudding was heeeeerlijk en maakte goed dat de hottub stuk was.

3 December bijzonder vroeg opgestaan, omdat we om half 7 met de veerpont naar het Noordereiland gingen varen. Nadat de trein op de ferry was gereden (ja: rails op de boot), mochten wij er in onze achteruit op rijden. Het waaide flink, dus het grootste deel van de 3 uur hebben we uit het raam gekeken naar de fjord die we uitvaarden en de golven. We werden gelukkig niet misselijk. In Wellington aangekomen parkeerden we de auto bij het Te papa museum. Deze was ons door meerdere mensen aangeraden en ze hadden gelijk. Het is een erg leuk museum! Erg groot en veel te zien over de cultuur, de beesten, de kunst en de geschiedenis van Nieuw-Zeeland. Klinkt als een gewoon museum, maar ze gebruikte veel technologische mediasnufjes; leuk voor kinderen en backpackers! Zo konden we foto's van onszelf maken en die dan weer op een wand projecteren en dan weer knippen, plakken, etc:



Na uitgespeeld te zijn gingen we naar het hostel en kregen we vrijkaartjes voor cabaret. Het was een vrolijke vrouw die ons eens even wat ging vertellen over sex. We waren niet al te geschokt (wij Hollanders zijn wel wat gewend en wisten als enige wat de film Deep throat was... of we hier trots op zijn?)! Erica won nog een condoom in de quiz, een geslaagde avond!

De volgende dag hebben we Wellington verder onveilig gemaakt. Vooral in de hippie/arty Cubastreet hebben we alle winkels van binnen en buiten gezien (ja: weer meer souvenirs in de pocket). We bekeken een expositie van Yayoi Kusama, die vooral veel van polkadots houdt, in de city gallery (die voor de gelegenheid aan de buitenkant ook met stippen bekleed was!) Na het regeringsgebouw in de vorm van een bijenkorf gezien te hebben taaiden we uitgeput af naar het hostel. 's Avonds hebben we nog Heath Ledgers laatste film gezien in de bios: The Imaginarium of Dr. Parnassus. Beetje vreemd, maar wel lekker!

Vanmorgen, 5 dec hebben we eerst genoten van speculaas! In Wellington hadden ze in de supermarkt een internationaal gedeelte, waar stroopwafels, Euroshopper appelmoes, hagelslag en dus speculaasbrokken te krijgen waren! Wij hebben dus ook een beetje sinterklaas... Vanavond zetten we onze schoen, we zijn heel zoet geweest, dus je weet maar nooit!