Hieronder nog wat dingen die ons opvielen in Laos en Vietnam die we even moeten meedelen hier.
Afdongen
Communicatie op de markt en in winkels gaat via grote rekenmachines.
Zij typen een te hoog bedrag in. Je reageert geschokt en typt de helft in. Zij reageren geschokt of lacherig en schudden het hoofd. Als je pech hebt reageren ze boos. Je kijkt naar t tegenbod en gaat door met typen. Je kan proberen om weg te lopen om de prijs die je wilt te krijgen, maar dit werkt niet altijd. Uiteindelijk betaal je waarschijnlijk meer dong (in vietnam) dan de locals doen, maar toch voel je je niet helemaal afgezet. En zeg nou zelf, die halve euro extra wil je best betalen voor een mooie tas die in nederland 10x zo duur is.
Haute couture
In vietnam zijn ze fan van 2 dingen. Het ligt aan de weersomstandigheid welke je ziet op straat. Als de zon hoog aan de hemel staat trekken veel vrouwen hun pyjama 's morgens niet uit en blijven heerlijk de hele dag rondpoedelen in het matchende setje. Het liefst met krulspeld onderin het haar als knip. Als het eerste spatje regen valt dan komt een andere prachtige creatie naar boven, welke is de poncho. Hij kan ook weer helemaal, bij voorkeur een paarse op de honda, over t stuur, onder de helm en over de medepassagiers, zodat de bestuurder eruit ziet als quasimodo. Aangezien wij ook niet van regen houden passen we ons graag aan en dragen de poncho, maar we hebben geen foto's. Wel zijn we bezig de mooiste pyjama te zoeken.
Kippetjes
In Laos heet de munteenheid kip en aangezien je zo aan een miljoen kippetjes zit (waarde €83) bij het pinnen, voel je je al snel een flinke kippenboer.
The War
Zijn we erg verwende toeristen als we t belachelijk vinden dat de Amerikanen tempels en paleizen hebben plat gebombarbeerd die wij willen bezoeken? Vaak ligt de helft plat en zijn ze bezig de overige
helft op te knappen. Maar wij betalen dus wel mee aan de wederopbouw van vietnam ;)
Splaakgeblek
In azie hebben ze behalve een gebrek aan R-en, die vervangen worden door L's, ook een gebrek aan de S aan het eind van woorden. En zo lijkt t dus of ze in t engels nooit in meervoud kunnen spreken en moet je maar afwachten of je 1 of 2 bier krijgt...
Bleekscheet
In Laos en Vietnam is er een schoonheidsideaal dat wij erg opvallend vinden. Het begon met de waarschuwing dat we niet zomaar energie- of schoonheidsdrankjes moeten drinken, want daar zit een middel in dat de huid bleker zou maken. Op tv en op reclameborden zie je de meest blanke laotianen en vietnamezen. Dus genieten wij van elk zonnestraaltje om straks lekker bruin terug te komen voor kerst :p, gaan zij met parasol of hoed over straat, want wie bruin is werkt op het land... Het gaat zelfs zover dat ze ons complimenten geven over onze zongebruinde huid.
Toet-toet
Als je toeter in vietnam stuk is heb je toch wel een zwaar probleem, aangezien de verkeersregels bepaald worden door degene die het hardst en langst toetert! Het voertuig dat het meest toetert, of eigenlijk, het voertuig dat het meest gebruikt wordt is de brommer. Wij denken dat er meer brommers zijn dan mensen in Vietnam. Met de brommer wordt alles vervoerd. Ze hebben hiervoor allerlei mand-units geinstalleerd om varkens, kippen, (dood en levend) rijstzakken, vitrinekasten, kinderen (niet in een unit, gewoon goed vasthouden), wibra-artikelen in alle kleuren en maten en het liefst in veelvoud en in combinatie met elkaar!
Broodjuh!
Eén positief punt van de Franse kolonisatiedrang is het feit dat wij in Laos, Vietnam en Cambodja kunnen ontbijten met een stokbroodje. In Laos konden wij hier zelfs Nutella op krijgen, in Vietnam met La vache qui rit. De Vietnamezen zelf echter, ontbijten met Pho: noodlesoep. Dit is vanaf 6 uur 's morgens op elke straathoek te krijgen en eigenlijk eten ze het ook als lunch, avondeten en waarschijnlijk ook na het stappen. We hebben het geprobeerd, het is lekker als lunch, maar wij blijven bij ons stokbroodje voor ontbijt. (Stiekem missen we wel heel erg een bruine boterham met kaas of hagelslag)!
